Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ της ΝΕΤ: Ύψωμα 731. Η μάχη που έκρινε τον πόλεμο - Η εκπομπή στο διαδίκτυο

Μπορείτε να δείτε την εκπομπή από τον παρακάτω σύνδεσμο:

Ο Μουσολίνι και η θρυλική μάχη στο ύψωμα 731 - 27/10/2012

Αφιέρωμα στην εθνική μας επέτειο, πραγματοποίησε η «Μηχανή του χρόνου» με δύο εκπομπές που μεταδόθηκαν το Σάββατο 27 Οκτωβρίου στη ΝΕΤ από τις 17.00 έως τις 19.00

 
 Εκπομπή1η : «Κορόιδο Μουσολίνι ή επικίνδυνος φασίστας;» στις 17.00
 
Ο Μουσολίνι το 1923 εντελώς απρόκλητα βομβαρδίζει και κάνει απόβαση στην Κέρκυρα, ως αντίποινα για τη δολοφονία Ιταλών στρατιωτικών στην αλβανική μεθόριο.
Η επαναστατική κυβέρνηση Πλαστήρα αναγκάζεται να δεχθεί τους ταπεινωτικούς όρους για την αποχώρηση των φασιστικών στρατευμάτων από το νησί. Πληρώνει ένα υπέρογκο ποσό ως αποζημίωση για ένα έγκλημα στο οποίο δεν είχε καμία συμμετοχή, και περισσότερο σχετιζόταν με ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ Αλβανών και Ιταλών.
Η εκπομπή παρουσιάζει αναλυτικά τη γέννηση του φασισμού στην Ιταλία. Την δράση των μελανοχιτώνων, που τρομοκρατούσαν τους ιταλούς πολίτες και την άνοδο του Μουσολίνι, του ηγέτη, που από σοσιαλιστής - ο οποίος φυλακίστηκε για την αντιπολεμική του δράση- έγινε ο πιο σφοδρός υποστηρικτής του πολέμου και ονειρεύτηκε την ανασύσταση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας με τον ίδιο σε ρόλο Καίσαρα. Η «Μηχανή του χρόνου» παρουσιάζει τα σύμβολα και τις μεθόδους, που χρησιμοποίησε ο φασισμός για να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη, να εκφοβίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και τελικά να καταλάβει την εξουσία καταργώντας τη δημοκρατία.
 
 
 
Εκπομπή 2η:«Ύψωμα 731. Η μάχη που έκρινε τον πόλεμο» στις 18.10
 
Στην επική μάχη στο ύψωμα 731 στα βουνά της Αλβανίας, αναφέρεται η δεύτερη εκπομπή, που παρουσιάζει τις συγκλονιστικές μαρτυρίες δύο βετεράνων, οι οποίοι έζησαν την κόλαση της Ιταλικής αντεπίθεσης τον Μάρτιο του 1941.
Από τη σφοδρότητα των βομβαρδισμών το ύψωμα 731 σκάφτηκε πέντε μέτρα και σήμερα λέγεται 726, καθώς το υψόμετρο καθορίζει την ονομασία των υψωμάτων.
Οι Ιταλοί επιτέθηκαν παρουσία του Μουσολίνι, που έφθασε τόσο κοντά στο μέτωπο όσο κανένας άλλος ηγέτης. Ένας από τους μαχητές του μετώπου ο Χρήστος Κανέλλας από τα Τρίκαλα αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ένας αξιωματικός πρότεινε να διεισδύσει και να σκοτώσει τον Ντούτσε σε μια αποστολή αυτοκτονίας, που απορρίφθηκε από τους ανωτέρους του.Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες των επιζησάντων μαχητών αποδεικνύουν ότι η ωραιοποιημένη εικόνα των μαχών είναι μόνο για τις σκοπιμότητες της προπαγάνδας, ενώ η πραγματική εικόνα του μετώπου ήταν ένας καθημερινός εφιάλτης, που για όσους μαχητές επέζησαν κράτησε όλη τους τη ζωή.
 
Παρουσιαστής: Χρίστος Βασιλόπουλος
 
E-mail: mixanixronou@ert.gr

Πηγή: ΕΡΤ

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Αφιέρωμα της Καθημερινής (περιοδικό Κ) για τον Δ.Γ.Κασλά (27-28/10/12 τεύχος 491)

Αφιέρωμα της Καθημερινής (περιοδικό Κ) για τον Δ.Γ.Κασλά (27-28//10/12 τεύχος 491)
 
Στο τρισέλιδο αφιέρωμα του περιοδικού Κ της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του δημοσιογράφου Ευθύμιου Κάκου παρουσιάζεται η ζωή και το έργο του Δ.Γ.Κασλά, το αρχείο Κασλά και η προσπάθεια ανάδειξης του αρχείου.
 
 
 
 
 
 
 

28/10/12: Προβολή από την ΝΕΤ του Ντοκιμαντέρ "Στην κόψη της Ιστορίας: Ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς"

ΚΥΡΙΑΚΗ  28/10/2012


11:00 Κατάλληλο για όλους (Επιθυμητή η γονική συναίνεση)
ΣΤΗ ΚΟΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΣΛΑΣ   
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ / Ιστορία








Η ταινία «Στην κόψη της ιστορίας-ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς» ακολουθεί το νήμα της ζωής του Δ. Κασλά από τη γέννηση του στο Πουρί Μαγνησίας το 1901 έως το θάνατο του το 1966 και εστιάζει κυρίως στην ηρωική του δράση ως διοικητή του 2/5 τάγματος πεζικού στην υπεράσπιση του υψώματος 731 στη διάρκεια της εαρινής επίθεσης των Ιταλών την άνοιξη του 1941.
Η ηρωική και μαρτυρική πορεία της ζωής ενός απλού ανθρώπου από ένα χωριό του Πηλίου συναντιέται με σημεία «κλειδιά» της ελληνικής Ιστορίας : Μικρά Ασία – πόλεμος του 40 – αντίσταση – μετεμφυλιακή Ελλάδα.
Στην καρδιά της ταινίας υπάρχει μια διαφορετική ματιά στο «κρυμμένο» έπος του Μαρτίου 1941: ενώ οι τύχες του πολέμου έχουν πια κριθεί, μια τελευταία ηρωική αντίσταση προβάλλεται στο ύψωμα 731 απέναντι στην εαρινή επίθεση των Ιταλών. Επικεφαλής στον «καταραμένο λόφο» ο ταγματάρχης Κασλάς που κατορθώνει, μαζί με τους στερημένους και ταλαιπωρημένους στρατιώτες του από τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα, να κρατήσει το ύψωμα βάζοντας τη σφραγίδα του στην αποτυχία της ιταλικής εαρινής επίθεσης και κάνοντας τον Μουσολίνι που παρακολουθούσε τις εξελίξεις από πολύ κοντά να αποχωρήσει απογοητευμένος.
Μοναδικά ντοκουμέντα της ταινίας είναι οι ζωντανές μαρτυρίες των συμπολεμιστών του Δημ. Κασλά, 20χρονων παιδιών το 40-41, που δίνουν την αληθινή όψη ενός έπους που όμως δεν έπαψε να είναι ένας σκληρός, απάνθρωπος και αιματηρός πόλεμος.
Η κάμερα περιπλανιέται στους πραγματικούς τόπους : στο ίδιο το ύψωμα 731 με φανερά 68 χρόνια μετά, τα σημάδια των βομβαρδισμών, την Κλεισούρα, τους Βουλιαράτες, τον ορεινό όγκο της Τρεμπεσίνας.
Με τη χρήση αρχειακού υλικού, όπως τα κινηματογραφικά ντοκουμέντα της εποχής-επίκαιρα, συνεντεύξεις ειδικών, απογόνων συμπολεμιστών του αλλά και επιζώντων συμπολεμιστών του και κυρίως με το ζωντάνεμα του αρχείου του ίδιου του Δ Κασλά, μέσα από φωτογραφίες, ηχητικά ντοκουμέντα, προσωπικά και πολεμικά ημερολόγια, κείμενα και άλλα μέσα, αποτυπώνεται η πολυτάραχη περίοδος από τη δεκαετία του 20 έως τη δεκαετία του 60 και η συμμετοχή του Πηλιορείτη αξιωματικού στις τρεις εποποιίες: Μικρασιατική εκστρατεία, ελληνοιταλικός πόλεμος και αντίσταση. Αδιάλυτα δεμένη με τα μεγάλα γεγονότα των πολέμων η προσωπική ζωή του ήρωα της ταινίας περνάει μέσα από το αφηγηματικό νήμα χρωματίζοντας την ιστορία με τα έργα της ειρήνης : τη δημιουργία οικογένειας, τις δυσκολίες της καθημερινότητας και την καταγραφή των πολεμικών αναμνήσεων.
Το 2010 η ταινία συμμετείχε στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Πάτρας- 12ο Διεθνές Πανόραμα και στο Φεστιβάλ Ελληνικού ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.


Παραγωγή:Ελληνική
Σκηνοθέτης: Γιώργος Λάγδαρης - Κώστας Ανέστης
Έρευνα: Αλέξανδρος Καπανιάρης Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Κορδελάς. Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης
Μοντάζ: Αθανασία Ξαφάρα Παραγωγή:Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας,Δήμος Ζαγοράς, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Αφιερώματα της ΝΕΤ στον Πουριανό ταγματάρχη Δ. Κασλά και στο "ύψωμα 731"


Αναδημοσίευση από την ERA Βόλου 
Tετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012 14:57 Άλκηστις Κιούση

9 Μαρτίου 1941, 9 πμ : «Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρι εσχάτων. Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω…. Προμηνύεται λυσσώδης επίθεσις του εχθρού, η οποία οπωσδήποτε θα αποκρουσθή και θα συντριβή…. Τότε μόνον θα διέλθη ο εχθρός εκ της τοποθεσίας μας, όταν αποθάνωμεν άπαντες επί των θέσεών μας».  
Μία ώρα αργότερα, διαταγή εκ νέου : «Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω. Πάντες θα αποθάνωσι επί των θέσεών των».

Αυτές ήταν οι διαταγές μάχης του Πουριανού ταγματάρχη Δημητρίου Κασλά προς τους λόχους του (ΙΙ Τάγμα του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων), εν όψει της μάχης στο ύψωμα 731, όπου κρίθηκε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος με τη συντριβή των ιταλικών μεραρχιών, μια επική μάχη (9-13 Μαρτίου 1941) που η ιστορία κατατάσσει δίπλα στον Μαραθώνα και τις Θερμοπύλες και μνημονεύεται στον Αγνωστο Στρατιώτη στην Αθήνα, ενώ γράφτηκε γι αυτήν και ειδικός Θούριος ως εμβατήριο του Στρατού. Το σκεπασμένο με δάσος  ύψωμα 731, μέσα σε ένα δίωρο ακατάπαυστων βομβαρδισμών απογυμνώθηκε πλήρως κι έχασε ύψος 6μ. από τον όγκο των πυρομαχικών που δέχτηκε, όσο κανένα άλλο μέρος στον κόσμο κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο κύριος συντελεστής του νεώτερου αυτού έπους, ο ταγματάρχης Δημ. Κασλάς έλαβε για τον ηρωϊσμό του το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας και άλλα παράσημα.
Για τη μορφή του  και το έπος του υψώματος 731, αφιέρωμα θα προβάλει η Δημόσια Τηλεόραση και συγκεκριμένα η ΝΕΤ το ερχόμενο Σάββατο, 27/10 στις 6 μμ στο πλαίσιο της εκπομπής του Χρήστου Βασιλόπουλου ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ενώ την Κυριακή, ανήμερα της εθνικής μας επετείου, στις 11 πμ θα προβληθεί το ντοκυμαντέρ :«Στην κόψη της ιστορίας: Ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς», των σκηνοθετών Γιώργου Λάγδαρη και Κώστα Ανέστη, βασισμένο στην έρευνα του Αλέξανδρου Καπανιάρη, εκπαιδευτικού, ερευνητή αρχείων και υπεύθυνου για την ψηφιοποίηση και τεκμηρίωση του αρχείου Κασλά, και συγγραφέα του βιβλίου «Δημήτριος Κασλάς, η στρατιωτική διαδρομή, το πρόσωπο, η εποχή».  
Ο Δήμος Ζαγοράς-Μουρεσίου ετοιμάζει μελέτη κτιριακή και μουσειολογική, και τα τεύχη δημοπράτησης του «Χώρου Μνήμης Δημ. Κασλά», που θα στεγασθεί στο παλιό πετρινο Δημοτικο Σχολείο Πουρίου με την υποβολή πρότασης στο πρόγραμμα Leader. Θα πρόκειται για καινοτόμο εκθεσιακό χώρο με διαδραστική τεχνολογία κι έμφαση στην εκπαίδευση και συμμετοχή των επισκεπτών.
Υπενθυμίζεται, εξάλλου, ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου έχει πάρει απόφαση το 2010 να ονομαστεί η πλατεία στα Εργατικά του Μοσχάτου, μεταξύ των οδών Γοργοποτάμου και Αλ. Μέρου, «Πλατεία Ταγματάρχη Δημ. Κασλά».

Πηγή: http://www.ert.gr/volos/49416-Bolos-Timh-ston-Poyriano-tagmatarchh-D-Kasla-kai-sto-ypswma-731

Δράσεις και πρωτοβουλίες του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου


Δράσεις και πρωτοβουλίες του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου

για το αρχείο Δ. Γ. Κασλάς

Αφιέρωμα και προβολές από την ΝΕΤ

Δημιουργία χώρου μνήμης στο Πουρί

     Ενόψει του εορτασμού της Εθνικής Επετείου 28 Οκτώβρη 1941 και σε συνέχεια των δράσεων που είχαν ξεκινήσει το 2009 από τον τ. Δήμο Ζαγοράς, την τ. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας, τον Δήμο Καρδίτσας και την τ. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων συνεχίζονται σήμερα σημαντικές δράσεις που αφορούν την ζωή και το έργο του Πουριανού Ταγματάρχη Δ. Γ. Κασλά.
 
   Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 2009 από τους παραπάνω αυτοδιοικητικούς φορείς είχε παραχθεί το λεύκωμα «Δημήτριος Κασλάς: ο άνθρωπος, το πρόσωπο, η εποχή» σε επιμέλεια Α. Καπανιάρη το οποίο διανεμήθηκε σε όλα τα σχολεία του Νομού Μαγνησίας και Τρικάλων και το ντοκιμαντέρ «Στην κόψη της ιστορίας: Ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς» των σκηνοθετών Γ. Λάγδαρη και Κώστα Ανέστη με έρευνα του Α. Καπανιάρη. Μετά την έκδοση ακολούθησαν παρουσιάσεις σε Βόλο (Δήμος Ζαγοράς – τ. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας), Θεσσαλονίκη (Ίδρυμα Μακεδονικών Σπουδών – τ. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας), Τρίκαλα (τ. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων) και στο Πουρί (Δήμος Ζαγοράς – Μουρεσίου). Επίσης το ντοκιμαντέρ συμμετείχε στο διαγωνιστικό μέρος των φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Χαλκίδα και Πάτρας με πολύ καλές κριτικές και βαθμολογία. Οι δράσεις της περιόδου 2009-2010 έκλεισαν με άρθρα και δημοσιεύματα σε συνέδρια, περιοδικά (Εν Βόλω, ΜΑΓΝΗΣΙΑ) και σε τοπικές εφημερίδες (ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, ένθετο διαδρομές ΘΕΣΣΑΛΙΑ).
 
   Ειδικότερα με την συνεχή παρακολούθηση  και υποστήριξη του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου και της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου σε συνδυασμό με την υποστήριξη του εκπαιδευτικού ερευνητή αρχείων και υπεύθυνου ψηφιοποίησης και τεκμηρίωσης του αρχείου Κασλά κ. Αλέξανδρου Καπανιάρη καθώς και της οικογένειας Κασλά εξελίσσονται αρκετές δράσεις ανάδειξης του αρχείου Γ. Δ. Κασλάς.
 

 Στο προσεχές διάστημα έχουν προγραμματιστεί:

 α) πρώτη προβολή από την δημόσια τηλεόραση (ΝΕΤ) το ντοκιμαντέρ «Στην κόψη της ιστορίας: Ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς» ανήμερα της εθνικής επετείου 28/10 και ώρα 11:00 π.μ., με πρωτοβουλία και συνδρομή των σκηνοθετών Γ. Λάγδαρη – Κώστα Ανέστη.
 
β) από την δημόσια τηλεόραση (ΝΕΤ)  και την εκπομπή η «Μηχανή του Χρόνου» με τον Χρήστο Βασιλόπουλο αφιέρωμα στο ύψωμα 731 και τον επικεφαλή της εαρινής επίθεσης Δημήτριο Κασλά, το Σάββατο 27/10/12 και ώρα 18:00-19:00 μ.μ.


γ) από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και ειδικότερα το περιοδικό «Κ» θα υπάρχει ειδικό αφιέρωμα στην δράση του Δ. Γ. Κασλά καθώς και στην προσπάθεια ανάδειξης του πολύτιμου αρχείου του.
 
Παράλληλα από το Δήμο Ζαγοράς – Μουρεσίου είναι σε εξέλιξη μετά από σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου η τελική μελέτη (κτιριακή και μουσειολογική)  και τα τεύχη δημοπράτησης του «Χώρου Μνήμης Δ. Γ. Κασλά» ως εκθεσιακός – μουσειακός χώρος που θα υλοποιηθεί στο παλαιό πέτρινο πρώην Δημοτικό Σχολείο Πουρίου με την υποβολή της πρότασης στο πρόγραμμα LEADER+. Ήδη η οικογένεια Κασλά θα παραχωρήσει ένα σημαντικό μέρος του αρχείου (λαογραφικό και αρχείο Κασλά) για την δημιουργία του χώρου ενώ παράλληλα εργάζεται συστηματικά μια ομάδα ειδικών με την συνεργασία του υπεύθυνου ψηφιοποίησης και τεκμηρίωσης του αρχείου Κασλά. Ο «Χώρος Μνήμης Δ. Γ. Κασλά» θα αποτελέσει ένα καινοτόμο εκθεσιακό χώρο με διαδραστική τεχνολογία (χώρο επαυξημένης πραγματικότητας, διαδραστικό τραπέζι κ.ά.) και έμφαση στην εκπαίδευση και την συμμετοχή των επισκεπτών.


Επίσης σε διαδικασία εμπλουτισμού βρίσκεται και το λήμμα «Δημήτριος Κασλάς» στην ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια (wikipedia) από μπορούνε οι δικτυακοί επισκέπτες, (μαθητές και ενδιαφερόμενοι)  να αντλήσουν πληροφορίες για την ζωή και έργο του Δ. Γ. Κασλά. Η διαδικασία δημιουργίας του λήμματος και ο εμπλουτισμός πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της συνεχούς υποστήριξης της δράσης για την ανάδειξη του αρχείου από τον υπεύθυνο του αρχείου Α. Καπανιάρη.
 

Τέλος από τον Δήμο Βόλου μετά από την επιστολή - πρόταση του Δημητρίου Κωσταντάρα - Σταθαρά (1/4/2008) καθώς και με την απόφαση - πρόταση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Μαγνησίας (39/2010 - 31/3/2010) το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου αποφάσισε με την υπ. αριθμ. 86/2010 κατά την 6η τακτική συνεδρίαση 3/3/2010 η πλατεία στα Εργατικά του Μοσχάτου μεταξύ των οδών Γοργοποτάμου και Αλ. Μέρου να ονομαστεί "Πλατεία Ταγματάρχη Δημήτρη Κασλά". 

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Σχεδιασμός και υποβολή μελέτης για τη δημιουργία χώρου μνήμης για τον Δ.Γ.Κασλά

Σχεδιασμός και υποβολή μελέτης για τη δημιουργία χώρου μνήμης για τον Δ.Γ.Κασλά στο πρόγραμμα Leader+ σχεδιάζεται από τον Δήμο Ζαγοράς - Μουρεσίου. Ειδικότερα ο εκθεσιακός χώρος μνήμης  για τον Δ.Γ.Κασλά  θα πραγματοποιηθεί στο παλιό δημοτικό σχολείο Πουρίου το οποίο θα διαμορφωθεί για το λόγο αυτό.

Το παλιό δημοτικό σχολείο Πουρίου που θα
φιλοξενήσει τον εκθεσιακό χώρο μνήμης για τον Δ.Γ.Κασλά
 
 

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Η αυθεντική ιστορία της παράδοσης της σημαίας του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων


Η αυθεντική ιστορία της παράδοσης της σημαίας του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων μέσα από τις μαρτυρίες – ντοκουμέντο του Τρικαλινού Νικόλαου Λεοντάρη

Του Αλέξανδρου Καπανιάρη
M.Sc. Πληροφορικός, Ερευνητής αρχείων

Στο παρακάτω άρθρο καταγράφεται μια μαρτυρία ενός Έλληνα που κράτησε ζωντανή την ιστορία της μαρτυρικής σημαίας του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων που έγραψε με χρυσά γράμματα στιγμές μοναδικές στο έπος του 40-41 με αποκορύφωμα την μάχη στο ύψωμα 731. Ο Τρικαλινός Νικόλαος Λεοντάρης με αυταπάρνηση φύλαξε για χρόνια την σημαία του συντάγματος με κίνδυνο της ζωής του. Την παρέδωσε και ποτέ δεν ζήτησε και δεν πήρε ανταλάγματα απλά γιατί όπως αναφέρει «έκανα το καθήκον μου προς την πατρίδα».

Το 5ο Σύνταγμα Πεζικού, οργανική μονάδα της 1ης Μεραρχίας Θεσσαλίας, έλαβε μέρος στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο 1912, στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο 1913, στην Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922 και στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.
Μέρος της ιστορίας από την παράδοση της ένδοξης σημαίας του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων αναφέρθηκε και στο λεύκωμα που κυκλοφόρησε το 2009 από την Νομαρχία Μαγνησίας, Τρικάλων και τους Δήμους Ζαγοράς και Καρδίτσας με τίτλο «Δημήτριος Κασλας: Η στρατιωτικη διαδρομή, ο άνθρωπος η εποχή». Ειδικότερα στο κεφάλαιο με τίτλο: «Το 5ο Συντάγμα Πεζικού Τρικάλων» στη σελίδα 167 υπάρχει ένα κείμενο του οποίου αμφισβητείται η ορθότητα βάση μιας αμφίβολης ένορκης βεβαίωσης που αφορά την παράδοση της πολεμικής σημαίας του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων. Μετά από σχετική ένσταση του Νικόλαου Δ. Λεοντάρη σχετικά με την γνησιότητα της ένορκης βεβαίωσης και το σχετικό κείμενο της σελίδας 167 προκύπτουν νέα στοιχεία τα οποία και επιθυμώ να παραθέσω προς αποκατάσταση της αλήθειας. Αν και δεν είχα την επιμέλεια της συγκεκριμένεης ενότητας του λευκώματος που αφορά τα γεγονότα της παράδοσης της σημαίας αλλά ως επιμελητής των υπόλοιπων ενοτήτων λευκώματος θα ήθελα να καταγραφούν τα νέα στοιχεία σχετικά με την ιστορική πολεμική σημαία του 5ου Συντάγματος Πεζικού. Επίσης δοθείσης ευκαιρίας επόμενης
επανέκδοσης του λευκώματος από τους εκδότες θα γίνει προσπάθεια να καταγραφούν τα νέα στοιχεία.
Ο Νικόλαος Λεοντάρης επίσης στην προσπάθεια διερεύνησης των γεγονότων προσκόμισε μια βεβαίωση με ημερομηνία 3/3/1951 η οποία αναφέρει: «Βεβαιώ ο υπογεγραμμένος Συνταγματάρχης Πεζικού Μακρίτης Αχχιλέας ότι ο Νικόλαος Λεονταρής του Δημητρίου εκ Καλλιρόης – Καλαμπάκας παρέδωσε είς τον υποφαινόμενον την πολεμικήν σημαία του 5ου Συντάγματος Πεζικού την 21ην Μαϊου 1945 εν Τρικκάλοις ότε ετύγχανον Διοικητής του 119 Τάγματος Εθνοφυλακής. Η παράδοση εγένετο εν επισήμω τελετή είς τους Στρατώνες του 5ου Πεζικού Συντάγματος Τρικάλων καθ’ήν παρέστησαν άπασαι οι Στρατιωτικοί και Πολιτικαί
Αρχαί της πόλης Τρικάλλων ως και Βρεττανοί Αξιωματικοί.»
Επίσης στον Νικόλαο Λεονταρή απονεμήθει από το Βασίλειο της Ελλάδος το «Μετάλλιον Εξαιρέτων Πράξεων» για την διαφύλαξη και την παράδοση της σημαίας με ημερομηνία 22/7/1954.
Στην προσπάθεια μας για την διερεύνηση των πραγματικών γεγονότων που αφορούν την παράδοση της ιστορικής πολεμικής σημαίας του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων που φυλάσσεται σήμερα στην Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών στα Τρίκαλα θα παραθέσουμε αυτούσια την μαρτυρία – ντοκουμέντο του Νικόλαου Δ. Λεονταρή ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά για τα γεγονότα της εποχής:
«Εδώ θα ιστορήσο πως περιήλθε η πολεμική Σημαία του ηρωϊκού 5ου Πεζικού Συντάγματος σε μένα, ως και τι έκανα εγώ να διασώσω ταύτην παό τα στρατεύματα κατοχής. Όταν η Γερμανία κύρηξε τον πόλεμο κατά της Ελλάδος βρέθηκα να υπηρετώ ως υπεύθυνος διαχειριστής την 6η Απριλίου 1941 καυσίμου ύλης του Κέντρου Ανεφοδιασμού Κορυτσάς. Οπότε την 12ην Απριλίου ημέρα Σάββατο και ώρα 7.00 μ.μ. με αυτοκίνητο του τάγματος να βρεθώ στα Γιάννενα στις 14 Απριλίου 1941 Μεγάλη Δευτέρα και στις 17 Απριλίου 1941 Μεγάλη Πέμπτη ήρθε και η διοίκηση του τάγματος μαζί και ο λόχος που υπηρετούσα εγώ. Εκεί ο διοικητής του λόχου Ανθ/γός Λάμπρου μου λέει όπως ήρθα από την Κορυτσά να πηγαίνω στην Πρέβεζα αυτή είναι διαταγή του τάγματος που πορεία θάρθουν και οι λόχοι.
Την επόμενη 18 Απριλίου 1941 ήρθε και η διοίκηση του Συν/τός με διοικητή τον αείμνηστο Συν/ρχη Νικόλαο Γεωργούλα. Εκεί εγώ συνάντησα και το φίλο μου στρατιωτικό γιατρό Βασίλειο Κλιάφα για να μου πη καλά που σε βρήκα, γιατί ο διοικητής μας μου είπε ότι, εν όψει διαλύσεως του Συντ/τος και επειδή είμαι από ορεινή περιοχή να παραλάβω να διαφυλάξω την πολεμική Σημαία του Συν/τός, το αρχείο και τα προσωπικά του αντικείμενα: πιστόλι, κυάλια και ξίφος από τα στρατεύματα κατοχής έως ότου η πατρίδα μας ελευθερωθή. Αλλά εγώ Νίκο δυσκολεύομαι να τα διαφυλάξω, γιατί στο χωριό μου δεν είναι κανένας κάτοικος να
βοηθηθώ, έτσι θα αναλάβης εσύ τη φύλαξη των, του λέω και βέβαια, αλλά ο διοικητής και εσύ ποιά πορεία θα ακολουθήσετε, θα πάμε στο Μέτσοβο και από εκεί στο απέναντι χωριό Ανθοχώρι, θα φτάσουμε στον αυχένα του Μαντραχότζα, προχωρώντας θα φτάσουμε στα χωριά μας. Ναι του λέω, αλλά εγώ πήρα διαταγή να πηγαίνω στην Πρέβεζα. Τότε εσύ εάν περάσης πρώτος από το χωριό μου θα τα παραδώσης στον πατέρα μου που καλά γνωρίζεσθε. Εάν πηγαίνω εγώ θα σε περιμένω εκεί, ο γιατρός πήγε τα παρέδωσε στον πατέρα μου και μετά της αυτοδιαλύσεως και του λόχου που υπηρετούσα έφτασα και εγώ στο χωριό μου όπου και βρήκα μετά μαζί με τον πατέρα μου το κασελάκι με το αρχείο, το πιστόλι και τα κυάλια. Τα τοποθετήσαμε σε ένα ξύλινο κιβώτιο στην αποθήκη, το ξίφος κάτω από ένα στρώμα με ροκόφυλα και τη Σημαία σε ένα από τα δυο μπαούλα που είχε το προικιό ρουχισμού η αδερφή μου.
Ο πατέρας μου πέθανε στις 24 Οκτωβρίου 1941 στο χωριό καταγωγής του, τη Μεσοχώρα, γιατί τον είχαμε μεταφέρη εκεί γιατί είχει δυο καλούς γιατρούς. Όταν επιστρέψαμε στο χωριό μας Καλλιρρόη μαζί με την μητέρα μου και επειδή εγώ είχα απουσιάσει από το χωριό, κοίταξα εκεί στο κιβώτιο στην αποθήκη δεν υπήρχε το κασελάκι μα ούτε και το πιστόλι με τα κυάλια. Τότε ρώτησα τη μητέρα μου τι έγιναν, για να μου πη όταν απουσίαζα, πήγαν δυο άνδρες και είπαν στον πατέρα σου ότι ήταν αξιωματικοί και τους έστειλε ο Διοικητής να πάρουν τα πράγματα και τους τα έδωσε.
Από την Άνοιξη του 1942 άρχισαν οι Ιταλοί να με πιέζουν να τους παραδώσω τη Σημαία γιατί δικός σου άνθρωπος τους είχε καταδώση ότι την είχα σε μπαούλο στο σπίτι, αλλά στις 2 Οκτωβρίου 1942 ευρισκόμενος σε ένα φιλικό σπίτι μακρυά από το δικό μου είδα νάρχονται Ιταλοί, τότε εγώ προσέτρεξα μην τυχόν κάνουν έρευνα, αλλά όταν έφτασα στην αυλόπορτα οι Ιταλοί που είχαν φτάση γρηγορότερα στα 70 μέτρα είχαν στήση στο έδαφος ένα οπλοπολυβόλο, στραμένη την κάνη προς το σπίτι μου και ο λοχαγός με τα κυάλια παρακολουθούσε κάθε κίνηση. Εγώ τότε δεν προχώρησα να παω σπίτι, αλλά από εκεί φώναξα τη μητέρα μου να ζώση τη Σημαία, κάτω από το φαρδύ της φόρεμα μην τυχόν οι Ιταλοί κάνουν έρευνα. Δεν βρήκαν ούτε το ξίφος του Συν/ρχου που ήταν στον πυθμένα του μπαούλου γιατί με σταμάτησαν πριν φτάσω εκεί, μετά με πήγαν στο λοχαγό και του πάνε ότι δεν βρέθηκε τίποτε, ο οποίοςπροσπάθησε να με ξυλοφορτώση αλλά με θαραλέα στάση μου και επεμβαίνοντα ενός άλλου που γνώριζε πολύ ελληνικά, ο οποίος απευθυνόμενος σε μένα μου είπε να τα παραδώσω γιατί μου είναι άχρηστα.
Εγώ συνεχώς προέβαλα άρνηση, ο λοχαγός τότε διέταξε να μου φορέσουν χειροπέδες και να με πάρουν ως όμηρο για την Καλαμπάκα για να με στείλουν στην Ιταλία. Δεν το έπραξα γιατί ο Ελληνομαθής είχε άλλη άποψη για να τους τα φέρω στην Καλαμπάκα σε λίγες μέρες.
Εγώ την άλλη μέρα αναζήτησα κρύπτη έξω από το χωριό και σαν τέτοια βρήκα στη θέση Χαλκιώτη, έτσι περιτύληξα Σημαία και ξίφος με μια παληά κουβέρτα και τσιουβάλια πήγα και τα τοποθέτησα κάτω από έναν ογκόλιθο, φρακάρησα την οπή και εκεί παρέμειναν από της 4 Οκτωβρίου 1942 μέχρι αρχές Απριλίου 1945 χωρίς να γνωρίζη κανένας ακόμη και η μάνα μου. Οπότε τέλος Μαρτίου 1945 κλήθηκε στα όπλα η κλάση μου και πήγα στα Τρίκαλα και αντί να πάω στη μονάδα μου από ακράτητον ενθουσιασμό πήγα στη Διοίκηση Φρουράς Τρικάλων που ήταν το 119 Τάγμα Εθνοφυλακής και διοικητής ήταν ο Ταγματάρχης Αχιλλέας Μακαρίτης και τα γραφεία ήταν στο Πανελλήνιο Ξενοδοχείο, όπου πήγα και το ανέφερα όπου κάπου έξω από το χωριό μου έχω κρύψη την πολεμική Σημαία του 5ου Πεζικού Συντάγματος Τρικάλων και κατά 60% δεν έχη σαπίση. Εκείνος με χαράς συναισθήματα μου είπε θα σου δώσω μια ομάδα στρατιωτών να πας να τη φέρης. Του λέω τότε εγώ, ότι πρέπει να πηγαίνω στη μονάδα να καταταγώ. Όχι μου λέει προέχει η μεταφορά της Σημαίας, όσον αφορά για τη μονάδα θα το τακτοποιήσω.
Έτσι και εγώ πεζός 85 χιλιόμετρα που απέχει το χωριό πήγα τα έβγαλα από την κρύπτη και βρήκα τη Σημαία τελείως άθικτη, τα πήγα στο σπίτι άφησα το ξίφος και έβαλα τη Σημαία σε ένα ντροβά και ξανά για τα Τρίκαλα την πήγα στα γραφεία της διοικήσεως όπου ο Ταγματάρχης Μακαρίτης με δέχθηκε με πλήρη αισθήματα και ασπασμούς, αλλά και σήμανε συναγερμό και συγκεντρώθηκαν όλοι οι αξιωματικοί και εγώ να ατενίζω τη Σημαία. Ο δε μακαρίτης Αχ. Μακαρίτης τους εξήγησε όλα τα συμβαινόμενα, μετά είπε σε μένα να αφήσω εκεί τη Σημαία έως ότου ορισθή από το Υπουργείο των Στρατιωτικών η επίσημη παράδωση, εγώ το αρνήθηκα για να του πω στην επίσημη παράδωση θα σας την παραδώσω. Και η επίσημη παράδωση ορίσθηκε η 21 Μαϊου 1945 στην οποία αφού μίλησα εγώ δια μικροφώνου την έβγαλα από τη δερμάτινη τσιάντα που κατά την ομιλία μου την κρατούσε η μαθήτρια και συγγενής μου Νίνα Λεων. Μπατόλα εκεί κάπου ίστατο και ο Αστέριος Νταής πρόεδρος του Ελεκτικού Συμβουλίου με πήρε στην αγκαλιά του και με πήγε στον ιστάμενο εκεί Στρατηγό Αβραμίδη και να του πη με τέτοια Ελληνόπουλα η Ελλάδα ποτέ δεν πεθένει.
Μετά άρχισε η υποβολή συγχαρητηρίων από αξιωματικούς Ελλήνων και Άγγλων και πολιτικών , μεταξύ αυτών πέρασε και ο εισαγγελέας Τρικάλων Χαρίλαου Σπένδου για να μου πη είμαι ο εισαγγελέας και σε προσκαλώ αύριο πρωινή ώρα νάρθης στο γραφείο μου να σε γνωρίσω καλίτερα όπου και πήγα. Στη συζήτηση που έγινε με ρώτησε τι εργασία κάνης, καμία του λέω. Θα πάμε στο Νομάρχη να σε τακτοποιήση σε κάποια θέση. Κύριε εισαγγελέα του λέω αυτήν την πράξη που έκανα καθήκον μου προς την πατρίδα. Τελικά πήγαμε στον Νομάρχη ο οποίος μου είπε για την εθνική τράπεζα αρνήθηκα, δεν δέχθηκα τίποτε, επέστρεψα στο χωριό μου και ψωμοζούσα κατά πως λέγεται. Τέλος για την πράξη μου αυτή τιμήθηκα με το Μετάλλειο Εξαιρέτων Πράξεων».